Astrologer

See my 4 blogs - Click to Go

Follow Us on MEDHA DAKSHINA MURTY JYOTISHA NILAYAM! Follow Us on పరాక్రి పదనిసలు! Follow Us on  Telugu pandita darsini! Follow Us on SADHANA - ARADHANA !
అక్షరాలునేర్చి ఆశ్చర్య పడునాడు - తెలుయునెంత గలదొ తెలుసుకొనగ - వింతతరగదయ్య విఙ్ఞానికెన్నడూ - అప్రమేయ వరద హరిముకుంద (పరాక్రి)

8, జులై 2012, ఆదివారం

పోతన భాగవతము లోని కొన్ని పద్యాలు



" పోతన భాగవతము " లోని మరి కొన్ని పద్యాలు
కృష్ణుడి గురించిన పద్యాలు

శ్రీ కైవల్య పదంబు జేరుటకునై చింతించెదన్ లోక ర
క్షైకారంభకు భక్త పాలన కళా సంరంభకున్ దానవో
ద్రేకస్తంభకు కేళి లోల విలసదృగ్జాల సంభూత నా
నా కంజాత భవాండ కుంభకు మహా నందాంగనా డింభకున్ !!
  ( ఇది భాగవతం లో నాందీ పద్యం లాంటిది)

అమ్మా మన్ను తినంగ నే శిశువునో ? యాకొంటినో ? వెర్రినో ?
నమ్మంజూడకు వీరి మాటలు మదిన్; నన్నీవు కొట్టంగ వీ
రిమ్మార్గమ్ము ఘటించి చెప్పెదరు కాదేనిన్ మదీయాస్య గం
ధమ్మాఘ్రాణము జేసి నా వచనముల్ తప్పైన దండింపవే !!

నల్లని వాడు పద్మ నయనంబుల వాడు కృపా రసంబు పై
జల్లెడు వాడు మౌళి పరి సర్పిత పింఛము వాడు నవ్వు రా
జిల్లెడు మోము వాడొకడు చెల్వల మాన ధనంబు దెచ్చెనో
మల్లియ లార మీ పొదల మాటున లేడు గదమ్మ చెప్పరే ?!!

దీనికి companion పద్యము రాముడి గురించి :

నల్లని వాడు, పద్మ నయనంబుల వాడు, మహాశుగంబులున్
విల్లును దాల్చు వాడు, గడు విప్పగు వక్షము వాడు, మేలు పై
జల్లెడు వాడు, నిక్కిన భుజంబుల వాడు, యశంబు దిక్కులన్
జల్లెడు వాడు నైన రఘుసత్తము డిచ్చుత మా కభీష్టముల్

అరయన్ శంతను పుత్రుపై విదురుపై నకౄరుపై కుబ్జ పై
నరుపై ద్రౌపది పై కుచేలుని పయిన్ నంద వ్రజ శ్రేణిపై
పరగన్ గల్గు భవత్కృపా రసము నా పై కొంత రానిమ్ము నీ
చరణాబ్జంబులె నమ్మినాను జగదీశా ! కృష్ణ ! భక్త ప్రియా !

హరియను రెండక్షరములు
హరియించును పాతకంబు నంబుజనాభా !
హరి నీ నామస్మరణము
హరి హరి పొగడంగ తరమె హరి శ్రీ కృష్ణా !

శ్రీ కంఠ చాపు ఖండన
పాకారి ప్రముఖ వినుత భండన విలస
త్కాకుథ్స వంశ మండన
రాకేందు యశో విశాల రామ నృపాలా !

కిటియై కౌగిట జేర్చెను,
వటుడై వర్ధిల్లి గొలిచె, వడి కృష్ణుండై
ఇట పద చిహ్నములిడె, క్రిం
దటి బామున నేమి నోచితమ్మ ధరిత్రీ?!

కుప్పించి యెగసిన కుండలంబుల కాంతి
    గగన భాగంబెల్ల గప్పికొనగ
నురికిన నోర్వక యుదరంబులో నున్న
    జగముల వ్రేగున జగతి గదల
జక్రంబు జేపట్టి చనుదెంచు రయమున
    బైనున్న పచ్చని పటము జార
నమ్మితి నాలావు నగుబాటు సేయక
    మన్నింపు మని క్రీడి మరల దిగువ

గరికి లంఘించు సింహంబు కరణి మెరసి
నేడు భీష్ముని జంపుదు నిన్ను గాతు
విడువు మర్జున యనుచు మద్విశిఖవృష్టి
దెరలి చనుదెంచు దేవుండు దిక్కు నాకు 

ప్రహ్లాద చరిత్ర లోని కొన్ని పద్యాలు

చదువని వాడజ్ఞుండగు
చదివిన సదసద్వివేక చతురత గలుగున్ !
చదువగ వలయును జనులకు
చదివించెద నార్యులొద్ద చదువుము తండ్రీ !

చదివించిరి నను గురువులు
చదివితి ధర్మార్ధ ముఖ్య శస్త్రంబులు నే
చదివినవి గలవు పెక్కులు
చదువులలో మర్మమెల్ల చదివితి తండ్రీ !!

ఇందు గలడందు లేడని
సందేహము వలదు చక్రి సర్వోపగతుం
డెందెందు వెదకి జూచిన
అందందే గలడు దానవాగ్రణి వింటే !!

మందార మకరంద మాధుర్యమున దేలు
   మధుపంబు బోవునే మదనములకు !
నిర్మల మందాకినీ వీచికల దూగు
   రాయంచ సనునె తరంగిణులకు  !
లలిత రసాల పల్లవ ఖాదియై చొక్కు
   కోయిల సేరునే కుటజములకు   !
పూర్ణేందు చంద్రికా స్ఫురిత చకోరక
   మ్మరుగునే సాంద్ర నీహారములకు !

అంబుజోదర దివ్య పాదారవింద
చింతనామృత పాన విశేష మత్త
చిత్త మే రీతి నితరంబు చేర నేర్చు
వినుత గుణ శీల మాటలు వేయు నేల !!

కమలాక్షు నర్చించు కరములు కరములు
     శ్రీనాథు వర్ణించు జిహ్వ జిహ్వ
సుర రక్షకుని జూచు చూడ్కులు చూడ్కులు
     శేషశాయికి మ్రొక్కు శిరము శిరము
విష్ణు నాకర్ణించు వీనులు వీనులు
     మధువైరి దవిలిన మనము మనము
భగవంతు వలగొను పదములు పదములు
     పురుషోత్తముని మీది బుద్ధి బుద్ధి

దేవదేవుని జింతించు దినము దినము
చక్రహస్తుని బ్రకటించు చదువు చదువు
కుంభినీధవు జెప్పెడి గురుడు గురుడు
తండ్రి! హరి జేరుమనియెడి తండ్రి తండ్రి!

పీఠిక లో సరస్వతీ స్తుతి మొదలైన పద్యాలు

బాల రసాల సాల నవ పల్లవ కోమల కావ్య కన్యకన్
కూళల కిచ్చి యప్పడుపు కూడు భుజించుట కంటె సత్కవుల్
హాలికులైన నేమి గహనాంతర సీమల కందమూలకౌ
ద్దాలికులైన నేమి నిజ దార సుతోదర పోషణార్థమై !!

కాటుక కంటి నీరు చను కట్టు పయింబడ నేల యేడ్చెదో
కైటభ దైత్య మర్దనుని గాదిలి కోడల యో మదంబ యో
హాటక గర్భు రాణి నిను నాకటికిన్ గొని పోయి యెల్ల క
ర్ణాట కిరాట కీచకులకమ్మ త్రిశుద్ధిగ నమ్ము భరతీ !!

క్షోణి తలంబునన్ నుదురు సోకగ మ్రొక్కి నుతింతు సైకత
శ్రోణికి చంచరీక చయ సుందర వేణికి రక్షితామర
శ్రేణికి తోయజాత భవ చిత్త వశీకరణైక వాణికిన్
వాణికి నక్ష దామ శుక వారిజ పుస్తక రమ్య పాణికిన్ !!

శారద నీరదేందు ఘన సార పటీర మరాళ మల్లికా
హార తుషార ఫేన రజతాచల కాశ ఫణీశ కుంద మం
దార సుధా పయోధి సిత తామర సామర వాహినీ సుభా
కారత నొప్పు నిన్ను మది గానగ నెన్నడు గల్గు భారతీ !!

అమ్మల గన్న యమ్మ, ముగురమ్మల మూలపుటమ్మ, చాల పె
ద్దమ్మ, సురారులమ్మ కడుపారడి పుచ్చిన యమ్మ, తన్ను లో
నమ్మిన వేల్పుటమ్మల మనమ్ముల నుండెడి యమ్మ, దుర్గ మా
యమ్మ కృపాబ్ధి నిచ్చుత మహత్త్వ కవిత్వ పటుత్వ సంపదల్

పలికెడిది భాగవతమట
పలికించెడి వాడు రామ భద్రుండట నే
పలికిన భవ హర మగునట
పలికెద వేరొండు గాథ పలుకగ నేలా !!
   

గెనెరల్ ...

ఘనుడా భూసురుడేగెనో నడుమ మార్గశ్రాంతుడై చిక్కెనో
విని కృష్ణుండిది తప్పుగా తలచెనో విచ్చేయునో ఈశ్వరుం
డనుకూలింప దలంచునో దలపడో ఆర్యా మహా దేవియున్
నను రక్షింప నెరుంగునో యెరుగదో నా భాగ్య మెట్లున్నదో !!

నమ్మితి నా మనంబున సనాతనులైన యుమామహేశులన్
మిమ్ము బురాణ దంపతుల మేలు భజింతు గదమ్మ, మేటిపె
ద్దమ్మ, దయాంబురాశివి గదమ్మ, హరిం బతి జేయుమమ్మ, నిన్
నమ్మిన వారి కెన్నడును నాశము లేదు గదమ్మ, యీశ్వరీ!

భారత వర్ష జంతువుల భగ్యమదేమని చెప్ప వచ్చు నీ
భారత వర్షమందు హరి పల్మరు బుట్టుచు జీవ కోటికిన్
ధీరత తోడ తత్వ ముపదేశము జేయుచు చెల్మి సేయుచున్
ఆరయ బాంధవాకృతి కృతార్ధుల జేయుచు నుండు నెంతయున్ !!

బాలుండీతడు కొండ దొడ్డది మహా భారంబు సైరింపగా
జాలండో యని దీని క్రింద నిలువన్ శంకింపగా బోలదీ
శైలాంబోనిధి జంతు సంయుత ధరా చక్రంబు పైబడ్డ నా
కేలల్లాడదు బంధులార నిలుడీ క్రిందన్ ప్రమోదంబునన్ !!


హాలా హల భక్షణం లోనివి ...

కంటే జగముల దుఃఖము
వింటే జల జనిత విషము వేడిమి ప్రభువై
యుంటకు నార్తుల యాపద
గెంటింపగ ఫలము గాదె కీర్తి మృగాక్షీ !!

మ్రింగెడి వాడు విభుండని
మ్రింగెడిదియు గరళ మనియు మేలని ప్రజకున్
మ్రింగుమనె సర్వ మంగళ
మంగళ సూత్రంబు నెంత మది నమ్మినదో !!

కదలం బారవు పాప పేరులొడలన్ ఘర్మాంబు జాలంబు వు
ట్టదు నేత్రమ్ముల చెమ్మ వోదు నిజ జూటా చంద్రుడున్ గందడున్
వదనాంభోజము వాడదా విషము నాహ్వానించుచో డాయుచో
పదిలుండై కడి సేయుచో దిగుచుచో భక్షించుచో మ్రింగుచోన్ !!

5, జులై 2012, గురువారం

తిక్కన భారతం లోని పద్యాలు



తిక్కన భారతం లోని పద్యాలు
ద్రౌపది భీముడితో సహదేవుడి గురించి

ఏనును మీరు కానలకు నేగు నెడన్ నను జేరి యెంతయున్
దీనత దోప కుంతి సహదేవుని నిల్లడ వెట్టి నాకు నమ్మా
నిను నమ్మి చాల విషమంబగు నివ్వన వాస మీతడున్
పూనగ నియ్యకొంటి ననె బోరన నశ్రులు క్రమ్ముచుండగాన్

ఆ రూపంబవికార మా భుజబలం బత్యంత నిర్గర్వ మా
శూరత్వంబు దయా రసానుగత మా శుంభత్క్రియా జ్ఞానమా
ర్యారంభ ప్రతికూల వాద రహితం బా యీగి సన్మాన వి
స్తారోదాత్తము మాద్రి పిన్న కొడుకేతన్మాత్రుడే చూడగన్ ?!

సుకుమారుడతడు గోపా
లక వృత్తి వహించి యడవులన్ గ్రుమ్మరుచు
న్కికి నాక కాదు పగ వా
రికి నైనను యకట మనమురియదే వగలన్ !

ఒల్లరు రాజు దేవులును ఒడ్డులు రాసిన చందనంబు మే
నెల్ల చెమర్పగా నలయకేను శ్రమంబడి నిల్చి నిల్చి య
ల్లల్లన ............................................
.................................... బ్రహ్మ దిట్టుదున్ !


ధర్మరాజు తమ్ములతో కలిసి కృష్ణుడిని రాయబారానికి వెళ్ళమని అడగడం

మనము జనార్దను పాలికి
చని కౌరవ సభకు నతని చనుమని ప్రార్ధిం
చిన మేలు బంధు హిత గురు
జనములతో రణము కాక సంప్రీతి యగున్ !

ఇచ్చటి బంధులు నీవును
యచ్చెరు వడి వినుచు నుండ నైదూళ్ళును మా
కిచ్చినను చాలు నంటిని
పొచ్చెము గాదింత వట్టు పూర్ణము సుమ్మీ !

ఆ దుర్యోధను డంత మాత్రయును చేయంజాలడో గాని పెం
పేదం గౄరత కోర్వ రాదు సిరి నాకేలందునే గ్రాస వా
సో దైన్యంబులు వచ్చు నా యరయు నీ చుట్టాలకుం గావునన్
మోదంబందుట గల్గు కౌరవులు నేముం బొంది శ్రీనొందినన్

అక్కట లాతులైన పగఱైనను చంపన గోరనేల యొం
డొక్క తెఱంగు లేదె యది యొప్పదె బంధు సుహృజ్జనంబు లా
దిక్కున నున్న వారు గణుతింపక సంపదకై వధించి దూ
రెక్కుట దోష మందుటను ఈ దురవస్థల కోర్వ వచ్చునే !

క్షత్ర ధర్మ మింత కష్ట మగునె పర
ధర్మ మాచరింప దగద యండ్రు
కాన శస్త్ర జీవికయ తగి యున్నది
యైన వంశ నాశ మనభిమతము !

పగయ గల్గెనేని పామున్న యింటిలో
యున్న యట్లు కాక యూరడిల్లి
యుండునెట్లు చిత్త మొక మాటు గావున
వలవ దధిక దీర్ఘ వైర వృత్తి

జయమగు నోడుదు మను ని
శ్చయ మొక్కడు లేదు వినుము సమరమున పరా
జయము మరణంబు కంటె హృ
దయ పుట భేదనము సేయు తథ్యంబనఘా

...............................
...............................
పలువురొకని కోడి పాఱుట బల్లిదు
లనద చేత జెడుట యును ఘటించు

కాన యవశ్యముఁ బెనకువ
కాని యుపాయమున పగఱ కడ తేర్చి ధృతిం
పూని నడచు నెవ్వడు డెం
దానం జెయి వెట్టుకొని యతడు నిద్రించున్ !


ద్రౌపది కృష్ణుడి తో రాయబారం ముందు ఆడిన మాటలు

నెట్టన యిట్టి యల్క మది నిల్పితి రక్కెస తాల్మి చిచ్చొడిం
గట్టిన యట్లు  పెద్దయును గాలము దీనికి నారుటెన్నడున్
పుట్టదు దుష్ట నిగ్రహము పూని జగంబులు గాచునట్టి తో
బుట్టువు నీవు తేజమున బొల్చిన భర్తలు గల్గ నచ్యుతా!

పెంపేదం దమకిట్టి తక్కువలు రూపింపంగ నేలా ? విచా
రింపన్ వారిక మేలు సంధి. తము వారిం జూచినన్ తారు సా
ధింపన్ జాలరొ ? కాక పోరఁ దగ మర్దింపన్ దలంపేని శం
కింపన్ బట్టొకొ ? వారు బ్రాహ్మణులె యే కీడైన సైరింపగాన్

వరమున బుట్టితిన్, భరత వం శము జొచ్చితి నందు పాండు భూ
వరునకు కోదలైతి జన వంద్యుల బొందితి నీతి విక్రమ
స్థిరులగు పుత్రులన్ బడసితిన్ సహ జన్ముల ప్రాపు గాంచితిన్
సరసిజ నాభ ! యిన్నిట బ్రశస్తికి నెక్కిన దాన నెంతయున్ !

నీవు సుభద్ర కంటె కడు నెయ్యము గారవంఉందలిర్ప సం
భావన్ సేయుదిట్టి నను పంకజ నాభ యొకండు రాజసూ
యావ భృదంబునందు శుచియై పెను పొందిన వేణి వట్టి యీ
యేవురు చూడగాఁ సభకు నీడ్చె కులాంగన నిట్లొనర్తురే ?!

ఇవి దుస్సశేను వ్రేళ్ళం
దవిలి సగము త్రెవ్వి పోయి తక్కిన యవి కౌ
రవుల కడ తీరు మాటల
యవసరమున తలప వలయు నచ్యుత వీనిన్ !


మిస్చెల్లనెఔస్ ...

ద్రౌపది కీచకునితో:
దుర్వారోద్యమ బాహువిక్రమ రసాస్తోక ప్రతాపస్ఫుర
ద్గర్వాంధ ప్రతివీర నిర్మధన విద్యాపారగుల్ మత్పతు
ల్గీర్వాణాకృతు లేవు రిప్డు నిను దోర్లీలన్ వెసంగిట్టి గం
ధర్వుల్ మానము బ్రాణమున్ గొనుట తధ్యంబెమ్మెయిన్ గీచకా !

ద్రౌపది భీమునితో:
నీ వలమూపు లావు మును నేల వహించిన నాగ కూర్మ గో
త్రావని బృద్ధి శాకరుల కారయ నూరటపట్టు గాదె సం
భావన భూజనంబులకు బండువు గాదె మహోగ్ర కోప రే
ఖా విభవంబు వైరులకు గాలము చేరువగాదె పావనీ !

భీస్ముడు కర్ణుడితో:
చిక్కని పోటుమానిసి విసీ! వినువారలు నవ్వెనేమిగా
నెక్కుడు మాటలాడెద వహీన పరాక్రమ శాలి, యర్జునుం
డొక్కడ యార్వురన్ మనల నుగ్ర రణంబున గెల్చె నిన్న, నే
డిక్కడ బల్కులన్ గెలిచె దీవతనిన్ మనరాజు కొల్వునన్ !

సంజయుడు ధృతరాష్ట్రునితో ధర్మరాజు గురించి:
అనయము పుట్టె జూదమున యప్పుడు యెంతయు జిచ్చుపెట్టి కా
ల్చినయది నీ యుపేక్షయ, వశీకృత చిత్తుడు ధర్మ సూతి మె
త్తని పులి, యెల్లవారలు నధర్మము నీపయి బెట్టు నంతకు
న్వినడును గానడున్ బిదప నీకును నాకు మనల్ప వచ్చునే

సారపు ధర్మమున్, విమల సత్యము, పాపము చేత, బొంకుచే
పారము పొందలేక, చెడబారినదైన యవస్థ దక్షు లెవ్-
వార లుపేక్ష సేసిరది వారల చేటగు గాని, ధర్మ నిస్-
తారక మయ్యు, సత్య శుభ దాయకమయ్యును దైవ ముండెడిన్

ద్రోణుడు ఉత్తర గోగ్రహణం సందర్భంలో అర్జునుని గురించి:
సింగంబాకటితో గుహాంతరమున్ జేడ్పాటుమై నుండి మా
తంగ స్ఫూర్జిత యూధ దర్శన సముద్యత్క్రోధమై వచ్చు నో
జం గాంతార నివాస ఖిన్న మతి యస్మత్ సేనపై వీడె వ
చ్చెం గుంతీ సుత మధముండు సమర స్థేమాభిరామాకృతిన్

"ఖడ్గ" తిక్కన కి సంబంధించిన చాటువులు

పగఱకు వెన్నిచ్చిన చో
నగరే నిను మగ తనంపు నాయకులెల్లన్
ముగురాడ వార మైతిమి
వగ పేటికి జలక మాడ వచ్చిన వేళన్

అసదృశముగ నరివీరుల
పసమీరగ గెలువ లేక పంద క్రియన్నీ
వసివైచి తిరిగి వచ్చిన
పసులున్ విఱిగినవి తిక్క పాలున్ విఱిగెన్

ంఅకె యౌర్ ఔన్ ఫ్రీ వెబ్సితె ఒన్ ట్రిపొద్.చొం
ంఅకె యౌర్ ఔన్ ఫ్రీ వెబ్సితె ఒన్ ట్రిపొద్.చొం

4, జులై 2012, బుధవారం

పాండవోద్యోగ విజయాలు


పాండవోద్యోగ విజయాలు

అర్జునుడు, దుర్యోధనుడు కృష్ణుని సహాయమర్ధించుటకు వచ్చుట
అర్జునుడు:    

దృపదుని పంపునన్ జనె పురోహితు డా ధృతరాష్ట్ర సూతి బల్
కపటి; వినండు; సంధి జెడగా గమకించెడు గాని; తప్పదా-
లపు బని; సర్వమున్ గడప లావు గలండు యశోద పట్టి; యా
రిపు జన కాలు తోడుత వహించెద, సర్వము నిర్వహించెదన్

అదిగో, ద్వారక! యాలమంద లవిగో! నందందు దోరాడు, న
య్యదియే కోట, యదే యగడ్త, యవెరథ్యల్, వారలే యాదవుల్
యదుసింహుండు వసించు మేడ యదిగో! నాలానదంతావళా
భ్యుదయంబై వర మందిరాంతర తురంగోచ్చండమై పర్వెడున్.

జలజాతాసన ముఖ్య దైవత శిరస్సంలగ్న కోటీర పం
క్తుల కెవ్వాని పదాబ్జ పీఠి కడు నిగ్గుల్ గూర్చు దత్సన్నిధి
స్థలి గూర్చుండి భవంబు పావనముగా దైవార గావించి నా
తొలి జన్మంబున గూడు పాపముల నాందోళింపగా జేసెదన్.

కృష్ణుడు (అర్జునునితో):    

ఎక్కడనుండి రాక యిట? కెల్లరునున్ సుఖులే కదా! యశో
భాక్కులు నీదు నన్నలును భవ్య మనస్కులు నీదు తమ్ములున్
జక్కగ నున్నవారె? భుజశాలి వృకోదరు డగ్రజాజ్ఞకున్
దక్కక నిల్చి శాంతుగతి దాను జరించునె తెల్పు మర్జునా!

కృష్ణుడు (దుర్యోధనునితో):    

బావా! ఎప్పుడు వచ్చితీవు ? సుఖులే, భ్రాతల్-సుతుల్-చుట్టముల్?
నీ వాల్లభ్యము పట్టు కర్ణుడును మన్నీలున్ సుఖోపేతులే?
నీ వంశోన్నతి గోరు భీష్ముడును, నీ మేల్గోరు ద్రోణాది భూ
దేవుల్ సేమముమై నెసంగుదురె? నీ తేజంబు హెచ్చించుచున్

దుర్యోధనుడు (కృష్ణునితో):    

కౌరవ పాండవుల్ పెనగు కాలము చేరువ యయ్యె, మాకు న
వ్వారికి గూడ నెక్కుడగు బంధు సముద్రుడ వీవు గాన, నీ
చేరిక మాకు నిర్వురకు సేమము గూర్చెడిదౌట, సాయమున్
గోరగ నేగుదెంచితిమి గోపకులైక-శిరో విభూషణా !

కృష్ణుడు (దుర్యోధనునితో):    

ముందుగ వచ్చి తీవు, మునుముందుగ నర్జును నేను జూచితిన్,
బందుగులన్న యంశ మది పాయక నిల్చె సహాయ మిర్వురన్
జెందుట పాడి, మీకు నయి చేసెద సైన్య విభాగ మందు మీ
కున్ దగు దాని గైకొనుడు, కోరుట బాలుని కొప్పు మున్నుగన్.

అన్ని యెడలను నాకు దీటైన వారు
గోపకులు పదివేవు రకుంఠ బలులు
గలరు నారాయణాఖ్య జెన్నలరువారు,
వార లొకవైపు నేనొక్క వైపు మరియు.

యుద్ధ మొనరింత్రు వార ల
బద్ధ మ్మెందులకు ? నేను బరమాప్తుడనై
యుద్ధమ్ము త్రోవ బోవక
బుద్ధికి దోచిన సహాయమును బొనరింతున్.

దుర్యోధనుడు (స్వగతం):    

ఆయుధము పట్టడట! యని
సేయండట! "కంచి గరుడ సేవ" యితనిచే
నేయుపకృతి యుద్ధార్థికి
నేయెడ నగు! నిట్టి వాని నెవ్వండు గొనున్.

కృష్ణుడు (అర్జునునితో):    

ఆయుధమున్ ధరింప నని కగ్గముగా నొకపట్ల నూరకే
సాయము సేయువాడ, బెలుచన్ నను బిమ్మట నెగ్గు లాడినన్
దోయిలి యొగ్గుదున్, నిజము, తొల్త వచించితి గోరికొమ్ము నీ
కేయది యిష్టమో, కడమ యీతని పాలగు బాండునందనా.

అర్జునుడు (కృష్ణునితో):    

నంద కుమార, యుద్ధమున నా రథమందు వసింపుమయ్య, మ-
ధ్యందిన భానుమండల విధంబున నీదగు కల్మి జేసి నా
స్యందన మొప్పుగాక, రిపు సంతతి తేజము దప్పు గాక, నీ
వెందును నాయుధమ్ము దరి కేగమి కొప్పుదు గాక, కేశవా !

రథము నందెన్ని చిత్రంపు బ్రతిమ లుండ
వందు శివుడును విష్ణువు నజుడు నెల్ల
దేవతలు నుండవచ్చు, నా ఠీవి గృష్ణు
డర్జున స్యందన విభూష యగును గాక !

కృష్ణుడు (అర్జునునితో):    

"ఆలము సేయ నే" నని యదార్థము బల్కితి జుమ్మి, యిట్టి గో
పాలుని నన్ను గోరితివి, భండన పండితులగ్నితేజు లు-
త్తాల ధనుర్ధరుల్, బహుశతప్రమితుల్ యదుసింహు లందఱిన్
బాలుగ గైకొనెన్ గురునృపాలుడు, బాలుడవైతి వక్కటా !

అర్జునుడు (కృష్ణునితో):    

"ఉన్నది పుష్టి మానవులకో యదుభూషణ! యాల జాతికిన్
దిన్నది పుష్టి" నీ వరుగుదెంచి రథంబున నున్న జాలు, నే
సున్నము జేసెదన్ రిపుల చూపఱు లద్భుత మంద, సర్వ లో-
కోన్నత! నాకు బేరొసగు, మూరక చూచుచునుండు మచ్యుతా !

కృష్ణుడు (అర్జునునితో):    

ఊరక చూచుచుండు మను టొప్పితి గాని భవద్ రథస్థు నన్
బారగ జూచి నీ రిపులు పక్కున నవ్వి యనాదరింతు రా
శూరకులంబు మెచ్చ రిపుసూదనతాభర మూను నీకు నే
సారధినై, యికన్ విజయసారధి నామమునన్ జరించెదన్

అర్జునుడు (కృష్ణునితో):    

సారధి యంట! వేదముల సారము శౌరి, తదంఘ్రి భక్తి చె
న్నారెడు క్రీడి తా రధికుడౌనట! చిందము విల్లు దేరునున్
వారువముల్ మొదల్ దివిజవర్గ మొసంగిన వంట ! యస్త్ర వి-
స్తార గురుల్ శివాదులట, సంగరమం దెవడాగ జాలెడిన్.

కృష్ణుడు (అర్జునునితో):    

వచ్చెడి వాడు గాడతడు వారికి మీకును గూడ దోడు, వి-
వ్వచ్చుడ, యమ్మహామహుని భావము మున్నె యెఱింగినాడ, నా
సచ్చరితుండు మీకు దగ సంధి పొసంగిన సంతసించు, నా
యిచ్చయు నట్టిదే, మన నరేంద్రుని యిచ్చయు గూడ నట్టిదే.

రాయబారనునకు ముందు కృష్ణుడు పాండవులతో సంభాషించుట
ధర్మరాజు (కృష్ణునితో):    

ఆలును బిడ్డలేడ్వ నృపులాలములో గడతేఱ కెల్ల చు-
ట్టాలును రూపుమాయ కకటా ! యిల దక్కునె ! దక్క నిత్తురే ?
చాలును రాజ్యభాగము, ప్రజల్ సుఖియించిన నాకు జాలు, నే
జాలక  కాదు సూవె ! తిన జాలను నెత్తురు కూడు మాధవా !

కృష్ణుడు (ధర్మరాజుతో):    

మాయదురోదరంబున నమాయికునిన్ నిను గెల్చి కాంతకున్
జేయగ రాని యంత పని జేసి యరణ్యములోని కంపియున్
హాయిగ నుండనీక బలులై పలునెగ్గులు పన్నుచున్న యా
దాయలు చత్తు రంచు దయ దాల్చెద వెంతటి ధర్మరాజవో ?

భీముడు:    

అనుపమ విక్రమ క్రమ సహాయుల కంతటి పాండు రాజనం
దనులకు నొక్క కూళ భరణం బిడు చాడ్పున నూళులైదు ని
చ్చునట ! కటా ! యటుల్ బ్రదుక జూచుట రాచ కొలంబు వారికిన్
ఘనతయె ? మంత్ర రుద్ధ భుజగంబ నిసీ ! యిపుడేమి చేయుదున్

కృష్ణుడు (భీమునితో):    

నిదుర వోచుంటివో ! లేక బెదరి పల్కు
చుంటివో ? కాక నీవు తొల్లింటి భీమ
సేనుడవె కావొ ! యెన్న డీ చెవులు వినని,
కనులు చూడని శాంతంబు గానవచ్చె.

"కురుపతి పెందొడల్ విఱుగ గొట్టెద ఱొమ్ము పగిల్చి వెచ్చ నె-
త్తురు కడుపార గ్రోలి యని దున్మెద దుష్టుని దుస్ససేను భీ
కర గదచేత" నంచును బ్రగల్భము లాడితి-వల్ల కొల్వులో
మరల నిదేల యీ పిఱికి మానిసి పల్కులు మృష్ట భోజనా !

భీముడు (కృష్ణునితో):    

బకునిం జంపితి, రూపు మాపితి హిడింబా సోదరున్, దుష్ట కీ-
చకులం దున్మితి మొన్న నూర్గుర, జరాసంధుం్ దురాసంధు నే
నొకడం జంపితి నాకు భీమునకు వేఱొక్కండు తోడేల ! యె
న్నక నన్నీగతి బోరికిం బెదరు చున్నాడం చనం బాడియే ?

ధర్మరాజు (భీమునితో):    

తాతయు నొజ్జయున్ గురులు దక్కిన జోదులు చూచుచుండగా
బాతకు లీడ బోక మన భార్యను బట్టి పరాభవింప నా
నాతికి మానరక్షణ మొనర్చిన యట్టి మహోపకారి ని
న్నీతడు శౌర్యహీనుడని యీరసిమాడిన లోపమున్నదే.

జూదరియై కళత్రమును శోకము పాలొనరించి తల్లి దా
యాదుల యింట నుండగ మహాటవి వాలయి తమ్ము-గుఱ్ఱలం
గాదిలి పెండ్లమున్ వెతల గ్రాంచిన యీబరి యుండ మాని యిం-
దేదియు లేని భీముపయి కేగెద వేల గదా ప్రహారమా !

కృష్ణుడు (భీమునితో):    

భీకరమై యగాధమయి భీష్మ గురు ప్రముఖోపలా-కులం
బౌ కురురాట్చమూజలధి కడ్డముగా జనగా భవచ్చమూ
నౌకను ద్రిప్పగా దగిన నావికు డెవ్వడు ! నీవు లేక యీ
శోకము తీఱునే ద్రుపద సూతికి నిక్కము వాయునందనా !

ద్రౌపది (కృష్ణునితో):    

(థెసె థ్రీ ఫ్రొం భారతము)

***  వరమున బుట్టితిన్ భరత వంశము జొచ్చితి నందు బాండు భూ
వరునకు గోడలైతి జనవంద్యుల బొందితి నీతి విక్రమ
స్థిరులగు పుత్రులం బడసితిన్ సహజన్ముల ప్రాపు గాంచితిన్
సరసిజనాభ ! యిన్నిట బ్రశస్తికి నెక్కిన దాన నెంతయున్.

***  నీవు సుభద్ర కంటె గడు నెయ్యము గారవముందలిర్ప సం-
భావన-సేయుదిట్టినను బంకజనాభ ! యొకండు రాజసూ
యావబృధంబు నందు శుచియై పెనుపొందిన వేణివట్టి యీ
యేవురు జూడగా సభకు నీడ్చె-గులాంగన నిట్లొనర్తురే .

***  ఇవి దుస్ససేను వ్రేళ్ళం
దవిలి సగము ద్రెవ్వి పోయి దక్కినయవి కౌ
రవులకడ దీరు మాటల
యవసరమున దలప వలయు నచ్యుత వీనిన్

భీముడు (ధృతరాష్ట్రునికి చెప్పమని):    

దొర యొక్కండన నేటి మాట ? బలవంతుం డెవ్వడో వాని దీ
ధర, పోరన్ జయమో పరాజయమొ రాదా ? గెల్చి రాజన్యులం
దరు మెచ్చన్ ధర యేలు కొంద మటు కాదా ? చచ్చి స్వర్గంబునం
దిరుగన్ వచ్చును మంచి క్షత్రియుల కింతే యొండు లే దెచ్చటన్

ఆలములోన నీ సుతుల నందఱి నొక్క గదా భుజంగికిన్
బాలొనరించి వచ్చిన నృపాలురు చూడగ నిచ్చువాడ నే
నూళులు తిండికిన్ బ్రతికి యుండిన మీకును "దాసి" వంచు బాం-
చాలిని నవ్వినట్టి దొరసానికి భానుమతీ వధూతికిన్ .

కృష్ణుడు (ధర్మరాజుతో):    

నాల్గు పయోధులో యనగ నాలుగు దిక్కరులో యనంగ నీ
నల్గురు తమ్ములున్ బ్రమథ నాథ సమానులు, యుద్ధ రంగ మం-
దల్గిన నెవ్వడోప-గలడయ్య ! భవత్పరిభావ వహ్నికిన్
గల్గిన వృద్ధి యింక రిపు కాంతల బాష్పము లార్ప జూడుమా .

ఐనను బోయి రావలయు హస్తిన, కచ్చటి సంధిమాట యె
ట్లైనను శత్రురాజుల బలాబల సంపద చూడవచ్చు నీ
మానసమందు గల్గు ననుమానము దీర్పగ వచ్చు దత్సమా-
ధానము మీ విధానమును తాతయు నొజ్జయు విందురెల్లరున్ .

ధర్మరాజు (కృష్ణునితో):    

సంధి యొనర్చి మా భరత సంతతి నిల్పుము, లేద యేని గ
ర్వాంధుల ధార్త రాష్ట్రుల సహాయులతో దునిపింపు మో జగ
ద్బాంధవ ! రెండు కర్జముల భారము బెట్టితిమయ్య ! నీ భుజ
స్కంధమునందు, దారసిలు గావుత మాకు యశంబొ, రాజ్యమో .

కృష్ణుడు కౌరవ సభలో చేసిన రాయబారం
కృష్ణుడు:    

తమ్ముని కొడుకులు సగపా-
లిమ్మనిరటు లిష్ట పడవదేనియు నైదూ
ళ్ళిమ్మని రైదుగురకు ధ-
ర్మమ్ముగ నీ తోచినట్లు మనుపుము వారిన్

తనయుల వినిచెదవో నీ
తనయులతో నేమి యని స్వతంత్రించెదవో
చనుమొక రీతిని లేదే-
నని యగు వంశ క్షయంబు నగు కురునాధా

పతితులు కారు నీ ఎడల భక్తులు శుంఠలు కారు విద్యలన్
చతురులు మంచివారు నృప సంతతికిన్ తల లోని నాల్కల-
చ్యుతునికి గూర్చువారు రణ సూరులు పాండవులట్టివారలీ
గతి నతి దీనులై యడుగగా నిక నేటికి సంశయింపగన్?

జండాపై కపి రాజు ముందు సిత వాజి శ్రేణినిం గూర్చి నే
దండంబున్ గొని దోలు స్యందనము మీదన్ నారి సారించుచున్
గాండీవమ్ము ధరించి ఫల్గుణుడు మూకం జెండుచున్నప్పుడొ
క్కండున్ నీ మొర నాలకింపడు కురు క్ష్మానాథ సంధింపగాన్ !!

చెల్లియొ చెల్లకో తమకు చేసిన యెగ్గులు సైచి రందరున్
తొల్లి గతించె నేడు నను దూతగ వంపిరి సంధి సేయ నీ
పిల్లలు పాపలున్ ప్రజలు పెంపు వహింపగ సంధి సేసెదో
యెల్లి రణంబు గూర్చెదవొ ఏర్పడ జెప్పుము కౌరవేశ్వరా !!

అలుగుటయే యెరుంగని మహా మహితాత్ముడజాత శత్రుడే
యలిగిన నాడు సాగరము లన్నియునేకము కాక పోవు క
ర్ణులు పది వేవురైన అని నొత్తురు చత్తురు రాజ రాజ నా
పలుకుల విశ్వసింపుము విపన్నుల నార్తుల గావుమెల్లెడన్

సంతోషంబున సంధి సేయుదురె వస్త్రంబూడ్చుచొ ద్రౌపదీ-
కాంతన్ జూసిన నాడు చేసిన ప్రతిజ్ఞల్ దీర్ప భీముండు నీ
పొంతన్ నీ సహ జన్ము రొమ్ము రుధిరంబుం ద్రావు నాడేని ని-
శ్చింతన్ తద్గదయున్ త్వదూరు యుగమున్ ఛేదించు నాడేనియున్